Speeddate met Lieve Helsen: “Blijf altijd dicht bij jezelf”

Professor Lieve Helsen (55) gaat aan de Afdeling Toegepaste Mechanica en Energieconversie op zoek naar duurzame systemen om te verwarmen en te koelen.

Waarom bent u burgerlijk ingenieur geworden?

“Ik wilde de wereld beter maken en besefte dat je daarvoor kennis nodig hebt. Mijn wiskundeleraar moedigde me aan om – als eerste meisje uit onze school – mee te doen aan het toelatingsexamen dat toen nog bestond. Ik koos voor chemische ingenieurstechnieken vanwege de optie milieutechnologie. Nadien kon ik aan de slag bij het Departement Werktuigkunde, en nu leid ik hier al twintig jaar de groep Thermal Systems Simulation. We onderzoeken hoe we warmte én koude duurzaam kunnen inzetten. Om de energietransitie te realiseren moeten de technologieën die inmiddels bestaan nog veel beter op elkaar worden afgestemd, zodat ze samen een geïntegreerd systeem vormen, een puzzel die klopt.”

Hebt u een motto?

“Meerdere zelfs. Blijf dicht bij jezelf. En: spreek het uit als je iets positiefs denkt over iemand.”

Welk boek ligt er op uw nachtkastje?

“’s Avonds zijn mijn ogen te moe om te lezen. Maar op vakantie duik ik graag in verhalen waarin ik me helemaal kan verliezen. Een schitterend gebrek van Arthur Japin bijvoorbeeld, of Mr Gwyn van Alessandro Baricco. En recenter Al het blauw van de hemel van Mélissa Da Costa.”

Aan welk project zou u beginnen als tijd en middelen onbeperkt waren?

“Een interdisciplinair onderzoek naar hoe we de levenskwaliteit in steden kunnen verbeteren. Vandaag proberen we dat te doen op wijkniveau.”

Wat is uw beste eigenschap?

“Volgens mijn man: gedrevenheid en toewijding. Zelf zou ik zeggen: ik ben een teamspeler. Ik probeer jonge mensen te laten floreren en het beste uit hen te halen.”

Hebt u een guilty pleasure?

“Op vrijdagavond in de zetel ploffen met een zak Doritos Cheese en NCIS kijken. Twee dingen die eigenlijk totaal atypisch zijn voor mij.”

Waaraan hebt u een hekel?

“Aan conflicten, aan onrechtvaardigheid. En aan pretparken, als kind al. Al dat lawaai, dat ronddraaien …”

Wat is uw grootste angst?

“Verdrinken. In de buurt van een zwembad met kinderen hou ik altijd één oog op het zwembad gericht.”

Hoe komt u tot rust?

“In de natuur. Zon op de huid, wind door de haren, de geur van bloesems ... Of tijdens het invullen van Karels Crypto. Vorig jaar hebben we bij wijze van teambuilding met z'n allen een ijsbad genomen en dat vond ik ook heel rustgevend.”

Wat is de belangrijkste les die het leven u heeft geleerd?

“Ik heb lang gedacht dat alles lukt als je het maar hard genoeg wil. Maar op een gegeven moment besef je dat dat niet zo is. Mijn vader gaf me toen een tekstje (het ‘Gebed om kalmte’ – red.) dat me sindsdien enorm geholpen heeft: ‘Geef me de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen. De moed om te veranderen wat ik kan veranderen. En de wijsheid om het onderscheid te zien.’”

Wanneer bent u het bangst geweest?

“Toen er, onderweg naar Engeland met een zeilboot, plots een storm opstak. En tijdens een gigantisch nachtelijk onweer in een tentje in de Pyreneeën.”

Wat was het meest pakkende moment van uw loopbaan tot dusver?

“Tien jaar geleden werd ik behandeld voor bilaterale borstkanker. Ik ben blijven lesgeven en was heel open naar mijn studenten over wat er aan de hand was. De aanmoedigingen tijdens het traject en de staande ovatie na de laatste les vergeet ik nooit. De studenten noemden me een inspiratiebron, maar omgekeerd hebben zij me er ook doorheen getrokken.”

“Dat ons team werd bekroond met de Jouleprijs voor Energietransitie betekende ook heel veel, een erkenning voor onze inzet om echt het verschil te maken. En ook elk gouden krijtje (een prijs uitgereikt door de studenten – red.) doet ontzettend veel deugd.”

Lees meer op stories.kuleuven.be »