
Ceci n'est pas une fleur
Met een zelfontwikkelde robotbloem onderzoekt bioloog Kamiel Debeuckelaere voor zijn doctoraat hoe bestuivers zoals hommels op zoek gaan naar voedsel.
Zelden was het zó toepasselijk dat een masterproef in de bloemetjes gezet werd. Kamiel Debeuckelaere kreeg in 2021 de Vlaamse Scriptieprijs (zie kaderstuk onderaan) voor de robotbloem die hij ontwikkeld had en die allerlei gedragsexperimenten met bestuivers mogelijk maakt. “Observatie door mensen heeft namelijk beperkingen”, legt hij uit. “Je kunt niet veel bijen of hommels tegelijk volgen, en zeker niet de klok rond. Dat kunnen robotbloemen wel.”
Een groen landingsplatform met een felgekleurd rondje: het ontwerp oogt simpel, maar zit vol slimme snufjes. “De bloem heeft een voedingsopening en een reservoir dat kleine hoeveelheden nectar afgeeft. Ze is ook uitgerust met een infraroodzender en -ontvanger: wordt het signaal onderbroken, dan ‘weet’ de bloem dat ze een bezoeker heeft. Een mechanisme met een motortje vult de nectar aan na elk bezoek.”
Lees meer op stories.kuleuven.be »
