
Onze spijsvertering gesimuleerd
Met een replica van ons spijsverteringsstelsel bekijken onderzoekers onder meer welke rol de micro-organismen in ons lichaam spelen.
Een slaatje, broodje of vispannetje? Onze spijsvertering heeft een hele kluif aan wat we zoal op ons bord krijgen. Chemisch ingenieurs onderzoeken hoe we dat voedsel verteren en welke rol micro-organismen in ons lichaam spelen. Dat doen ze in het labo, met een replica van ons spijsverteringsstelsel.
Piloten oefenen hun vluchten met een ‘flight simulator’, op KU Leuven Campus Gent zijn onderzoekers in de weer met een Food Digestion Simulator (FooDSIM): een bioreactor die de menselijke spijsvertering nabootst in computergestuurde vaten, uitgerust met sensoren. Professor Jan Van Impe en zijn team bij BioTeC+ leggen uit hoe dat in zijn werk gaat.
“Onze vriend krijgt driemaal per dag te eten”, vertelt Van Impe. “Geen vast voedsel, maar een vloeistof die alle componenten bevat die we als mens nodig hebben om aan onze energiebehoeften te voldoen. Een gestandaardiseerde mix van koolhydraten, eiwitten, vetten …”
Die ‘astronautenvoeding’ legt zijn weg af langs vier reactoren die elk een deel van ons spijsverteringsstelsel nabootsen, licht postdoc Simen Akkermans toe. “Onze eerste reactor werkt zoals de maag, waar voedsel wordt afgebroken en vermengd met maagsappen. Reactorvat twee – dat het eerste deel van de dunne darm voorstelt – zorgt voor de verdere afbraak en de opname van voedingsstoffen. Daarna gaat het naar vat nummer drie: het ileum, waar de eerste darmbacteriën opduiken. Die zetten nutriënten en vezels om in bouwstenen voor ons lichaam. In de dikke darm, de laatste reactor, gaan bacteriën het voedsel verder fermenteren.”
Lees meer op stories.kuleuven.be »
