Huzarenstukje van het Rega Instituut in de jaren vijftig

België kon midden jaren vijftig als één van de eerste landen in Europa beginnen met het massaal vaccineren tegen polio. Met dank aan het Rega Instituut.

In ons deel van de wereld is polio uitgeroeid. Maar nog niet zo lang geleden was kinderverlamming een echt schrikbeeld. Emeritus professor Alfons Billiau herinnert het zich uit zijn jeugd. “Als we hoorden dat ergens een kindje besmet was, was de eerste gedachte: Als het maar niet in de stalen long belandt.”

België kon midden jaren vijftig als één van de eerste landen in Europa beginnen met het massaal vaccineren tegen polio. En dat hebben we te danken aan het Rega Instituut, in 1954 opgericht in de Minderbroedersstraat, onder impuls van Pieter De Somer, de latere rector. Aan de hand van de correspondentie tussen De Somer en onder meer de Amerikaanse wetenschapper Jonas Salk, die het vaccin ontwikkelde, wist professor Billiau het hele proces te reconstrueren.

Pas vanaf de negentiende eeuw braken er geregeld polio-epidemieën uit. Dat had alles te maken met een betere hygiëne, legt Billiau uit. Het poliovirus wordt uitgescheiden via de stoelgang, en was in vroegere tijden alomtegenwoordig. Daardoor raakten mensen als baby al besmet, wanneer de risico’s klein zijn. Na besmetting ben je levenslang immuun.

Naarmate men hygiënischer ging leven, kwamen mensen vaak pas op latere leeftijd voor het eerst in contact met het poliovirus. Bij volwassenen verloopt een poliobesmetting soms zelfs zonder symptomen. Maar vooral voor schoolgaande kinderen en tieners kan de ziekte erg gevaarlijk zijn, legt Billiau uit. “Zij lopen een veel hoger risico op verlamming, die blijvend kan zijn. Ook de ademhalingsspieren kunnen aangetast worden. Patiënten werden dan – soms levenslang – afhankelijk van een beademingstoestel.”

Lees meer op stories.kuleuven.be »