Writer in residence Koen Peeters: “Zoek inspiratie in het échte leven”
Maak kennis met onze nieuwe writer in residence Koen Peeters.
Op onderzoek gaan zonder te weten wat je zal vinden. Zo vat Koen Peeters zijn schrijverschap samen. Eén van die expedities resulteerde in De mensengenezer, waarin hij het leven schetst van zijn voormalige professor antropologie. Voor zijn laatste roman kroop hij in het hoofd van oerknalbedenker Georges Lemaître. Er zijn wel wat links tussen Peeters en onze universiteit, zeker nu hij zich de nieuwe huisschrijver van KU Leuven mag noemen.
Ooit zei hij dat hij zou stoppen na vijftien boeken. Inmiddels heeft Koen Peeters er al achttien op de teller staan. En die worden doorgaans even vlot bekroond als ze verschijnen. Sinds zijn debuut Conversaties met K. (1988) bouwt Peeters aan een oeuvre waarin hij onderzoek mixt met kunst, feiten verweeft met fictie, en het pad van historische figuren laat kruisen met zijn eigen levensweg. Zijn werk is nu eens ironisch, dan weer ernstig, maar steevast ambitieus.
Ambitie die hij als writer in residence mag doorgeven aan studenten van KU Leuven. In het voorjaar van 2025 zal Peeters het vak creatief schrijven doceren aan de Faculteit Letteren. “Daar kijk ik wel naar uit”, vertelt hij. “Ik heb in het verleden al schrijflessen gegeven, en dat vond ik altijd fijn. Studenten ondersteunen vanuit je eigen ervaring, hen concrete tips geven of oplossingen aanreiken als ze vastzitten in een tekst … Dat kan voor beginners erg waardevol zijn.”
“Tegelijk vraag ik me af of je schrijven kan léren”, zegt Peeters. “Als uit zo’n cursus professionele auteurs voortspruiten, konden die het volgens mij al (lacht). Het beroep vereist in de eerste plaats talent en discipline. En nog belangrijker: plezier vinden in die discipline. Er een ritueel van maken.”
Er zijn veel ‘would-be-schrijvers’. Hoe scheid je het kaf van het koren? “Je moet veel gelezen hebben, en over gevoel voor stijl beschikken. Maar het echte meesterschap schuilt in oog voor compositie. Hoe bouw je een tekst op, waar hoort welk fragment, hoe doseer je de info die je vrijgeeft … ? Zelf moet ik eerst veel ‘rommel’ bijeenschrijven vooraleer ik kan gaan schaven en puzzelen – soms duurt dat jaren. Ik hoop daar met studenten over in gesprek te gaan. Wellicht ga ik enkele schrijfopdrachten geven, maar ik wil met hen ook de straat op. Alles begint bij observatie.”
Lees meer op stories.kuleuven.be »