De argusogen van de vicerector

8 januari 1907. In Leuven gaat als een lopend vuurtje het gerucht rond dat er in de nacht een bomaanslag is gepleegd op de woning van de vicerector, in het Veteranencollege in de Sint-Michielsstraat …

Het blijkt een storm in een glas water: de ‘bom’ is niet meer dan een rotje in een blikken doosje, dat door studenten door de brievenbus gegooid is. De vicerector, monseigneur Edmond Coenraets, is ongedeerd. Maar het is het zoveelste signaal dat de Leuvense studenten niet opgezet zijn met de manier waarop Coenraets hen met ijzeren hand in de pas tracht te laten lopen …

De discipline onder de studenten bewaken is op dat moment al meer dan een halve eeuw de hoofdtaak van degene – steeds een geestelijke – die de functie van vicerector bekleedt. En dat werd allemaal in gang gezet door een telegram in het revolutiejaar 1848, een periode van tumult en opstanden over heel Europa. Na de – weliswaar mislukte – maartrevolutie in Duitsland sturen Leuvense studenten gelukwensen naar hun Duitse tegenhangers die een leidende rol hebben gespeeld in de opstand. Nochtans was hen dat uitdrukkelijk verboden door het universiteitsbestuur. Er volgen meteen sancties, waarna er rellen uitbreken in Leuven. Daarop worden de lessen geschorst, de paasvakantie vervroegd en de studenten naar huis gestuurd. Die weigeren echter te vertrekken en beginnen met de hulp van ouderejaars hun eigen lessen te organiseren …

Eén en ander loopt zo uit de hand dat het universiteitsbestuur beslist om voortaan nauwlettend toe te zien op wat er leeft onder de studenten, om zo mogelijke onlusten in de kiem te smoren. Die taak wordt toevertrouwd aan de vicerector, tot dan vooral de rechterhand van de rector.

Lees meer op stories.kuleuven.be »