Zeldzaam liedboekje blijft inspireren

Het Leuven Chansonnier laat niet alleen meerstemmige muziek, maar geregeld ook een ‘Eureka!’ weerklinken.

Sinds het zeldzame vijftiende-eeuwse liedboekje tien jaar geleden opdook, is het Leuven Chansonnier aan een nieuw en veelzijdig leven begonnen: als onderzoeksobject, als inspiratiebron voor muzikanten, en als ambassadeur voor de Franco-Vlaamse polyfonie.

Ie ne vis onques la pareille / De vous ma gracieuse dame. (‘Ik heb nooit uw gelijke gezien, mijn bevallige dame.’) De adorerende aanhef van één van de chansons die eind vijftiende eeuw neergeschreven werden in een klein liedboekje, kan je lezen als een voorafspiegeling van de bewondering die het manuscript eeuwen later te beurt zou vallen.

We schrijven 2015. De Alamire Foundation, internationaal centrum voor de studie van muziek in de Lage Landen, wordt benaderd door een kunsthandelaar die tijdens een veiling een kavel heeft gekocht, met daarin onder meer een muziekhandschrift. Zou het ‘iets’ kunnen zijn? En of het iets is. Het blijkt om een chansonnier te gaan dat dan misschien wel son pareille kent – er zijn vijf soortgelijke muziekboekjes bekend – maar toch een uiterst zeldzame vondst is. Het is van 1939 geleden dat het laatste van die vijf, het Nivelle Chansonnier, is opgedoken.

Wat het goudklompje pas echt doet blinken: onderzoek van professor David Burn van de Onderzoeksgroep Musicologie, verbonden aan de Alamire Foundation, wijst uit dat het chansonnier twaalf unica – voorheen onbekende liederen – bevat. “Alsof je op de zolder van je oma een mapje met tekeningen van Rubens of Van Eyck zou vinden”, schetst Bart Demuyt, algemeen directeur van de Alamire Foundation. “Het boekje, dat amper 8,5 bij 12 centimeter meet, was ook in uitzonderlijk goede staat. De 96 perkamenten bladen zaten nog in hun oorspronkelijke band, die nochtans met kwetsbaar brokaat bekleed is.”

Lees meer op stories.kuleuven.be »