Een dijk van een duin

Stuur duinen voorop in de strijd tegen het stijgende zeewater: dat is de boodschap van onderzoekers die in Oostende experimenteren met slimme zandbuffers.

Omdat duinen dynamisch en veerkrachtig zijn, vormen ze een ideale eerste verdedigingslinie en een goede aanvulling op harde en statische maatregelen als dijken en stormmuren. Om die defensieve rol verder uit te tekenen, bestudeert de onderzoeksgroep Kustwaterbouw en Grondmechanica (Campus Brugge) de groei en het ‘gedrag’ van aangelegde proefduinen.

Het is met bijna vaderlijke trots dat professor Pieter Rauwoens ons rondleidt tussen de helmgrasplantjes op een flink uit de kluiten gewassen zandheuvel. Hij heeft ons van Campus Brugge naar de Oostendse Oosteroever gebracht voor een wetenschappelijk verantwoorde wandeling. De nog jonge duin, die ter hoogte van Fort Napoleon ligt, is met paaltjes en staaldraad afgeschermd van de strandganger. Een plakkaat maakt duidelijk waarom: hier wordt kennis geoogst.

Professor Rauwoens hurkt en wijst op een helmgrasplantje waarachter zich een hoopje zand gevormd heeft. Het toont heel concreet wat zich de voorbije jaren op grotere schaal heeft voltrokken. In 2021 legden Rauwoens en zijn collega’s een hele strook van deze groene zandvangers aan, 120 meter lang, 20 meter breed. “Eigenlijk zijn biestarwegras en zeeraket de pioniersoorten die je het eerst ziet als een duin zich van nature ontwikkelt, waarna helmgras het overneemt. Wij zijn meteen begonnen met helmgras omdat dat de sterkste ‘bio-ingenieur’ is in de opbouw van een duin”, legt Rauwoens uit. “De plantjes groeien heel snel en genereren dus ook snel veel oppervlakte. Zo vormen ze een obstakel voor de wind. Als er zand meegewaaid komt, valt dat neer.”

Lees meer op stories.kuleuven.be »