Waarnemingspionier Albert Michotte: Meten is weten
Leuven, 1946. Het boek La Perception de la Causalité rolt van de persen. Eindelijk, zou je kunnen zeggen: de auteur heeft bijna twintig jaar gewerkt aan de experimenten die erin beschreven staan. Het onderwerp: ‘Wat zien we als één balletje tegen een ander botst?’ De auteur: Albert Michotte.
Vandaag staat de naam ‘Michotte’ wellicht vooral synoniem voor de grote aula van het Psychologisch Instituut. Daarmee staat hij, met onder meer Andreas Vesalius, oud-vicerector Emma Vorlat en oud-rector Pieter De Somer, in een mooi rijtje van Leuvense aula-adel. “En dat lijkt me volkomen terecht”, zegt bewonderaar Johan Wagemans. Zelf heeft Wagemans Albert Michotte nooit mogen ontmoeten – hij was amper twee toen Michotte overleed – maar op diens reputatie botste hij veelvuldig. “Toen ik als jonge onderzoeker internationale congressen begon te bezoeken, was de reactie bijna altijd: ‘Ah, jij komt van Leuven, van Michotte!’”
Albert baron Michotte van den Berck (1881-1965) was een Franstalige Brusselaar die eind 19de eeuw met een diploma filosofie op zak aan een lange Leuvense onderzoekscarrière begon. Via enkele omwegen kwam hij op het terrein van de visuele waarneming terecht: hoe kijken mensen? Het was daar dat hij zijn reputatie verwierf, vooral door zijn onderzoek naar de causaliteitswaarneming. En daarbij kwam dat diploma filosofie goed van pas.
Lees meer op stories.kuleuven.be »