Archeologiecolleges in het donker
De vaak donkere colleges in oostmediterrane archeologie en egyptologie in het MSI-gebouw (lichten uit, ramen dicht voor de dias) zorgden voor echte reizen in de tijd, en Ann Brysbaert, alumna KU Leuven, waande zich ver weg in zonnige oorden doortrokken van mensen die eeuwenoude culturen opbouwden en afbraken. Ze vertelt erover in Parallax, de herinneringsgallerij van Metaforum.
Nadat ik mijn familie had gebombardeerd met 200+ dias uit onze Rome-reis (College Veurne, 1987) was het duidelijk: het werd archeologie, en dat is het nog steeds 36 jaar later. Daarbij heeft de KU Leuven een cruciale rol gespeeld. De vaak donkere colleges in oostmediterrane archeologie en egyptologie in het MSI gebouw (lichten uit, ramen dicht voor de dias) zorgden voor echte reizen in de tijd, en je waande je ver weg in zonnige oorden doortrokken van mensen die eeuwenoude culturen opbouwden en afbraken.
Ik was sterk geïnspireerd door twee professoren: wijlen Jan Quagebeur bij wie ik mijn licentiaatsthesis schreef en Frank Van Wonterghem. Prof. Van Wonterghem doceerde Romeinse Prehistorie maar vooral ook de boeiend vakken over archeologische materialen, productietechnieken en analyses, en van die sterk wetenschappelijke benadering van het archeologische materiaal kreeg ik niet genoeg.
Nog steeds heb ik mijn nota’s van die vakken, uitvoerig en vol tekeningen en schetsen van werktuigen, productieprocessen, en materialen. Deze nota’s waren een leidraad voor het ontwikkelen van mijn eigen cursussen over archeologische materialen en productietechnieken, en daarvoor zou ik hem nog graag eens terug ontmoeten. Na mijn Leuvens afstuderen (1992), vertrok ik naar Londen, UCL Institute of Archaeology (1993), om er een BSc(Hons) in archaeological conservation and material science te studeren. Daar heb ik heel veel praktische kennis opgedaan over instrumentele analyses van materialen en technieken in hun wereldbefaamde Wolfson Labs.
Na enkele jaren werken in verschillende landen als restaurateur/conservator werd het een PhD in Glasgow University over Power of Technology in the Bronze Age Eastern Mediterranean. The Case of Painted Plaster waarvoor ik maanden in de laboratoria van IGME en de ASCSA te Athene doorbracht, en in Italië ook zelf fresco experimenten heb gemaakt. Al zelf doen leer je de complexiteit van productieprocessen veel beter begrijpen.
Wat mensen vroeger allemaal handmatig konden maken heeft me nooit losgelaten: there is no such thing as primitive technologies! Deze inzichten en ervaringen die begonnen op de KU Leuven gebruik ik tot op vandaag met veel plezier in mijn colleges en onderzoek (Universiteit Leiden, Fac der Archeologie; Netherlands Institute at Athens, NIA).
Parallax verzamelt de actieve betekenissen die de KU Leuven-gemeenschap aan de universiteit toekent. Welke plaatsen, objecten, personen, gebeurtenissen kenschetsen KU Leuven volgens haar personeel, studenten en alumni? Ben je geïnspireerd, en wil je zelf iets toevoegen aan de galerij?