Het artikel van Dirichlet
De wiskunde wordt vaak onderwezen als een statische en lang afgeronde wetenschap waarin alles al ontdekt is. Professor Van Daele liet Stefaan Vaes, van het Departement Wiskunde KU Leuven, in 1995 in zijn keuzevak Aanvullingen van Analyse, beseffen hoe fout deze voorstelling is. Zo vertelt Stefaan Vaes in Parallax, de herinneringsgallerij van Metaforum.
De wiskunde wordt vaak onderwezen als een statische en lang afgeronde wetenschap waarin alles al ontdekt is. Professor Van Daele liet me in 1995 in zijn keuzevak Aanvullingen van Analyse beseffen hoe fout deze voorstelling is. Dat was een keerpunt in mijn vorming als wiskundige en voor een stuk mijn start als onderzoeker in de wiskundige analyse.
In een projectwerk koos ik ervoor om in onze Universiteitsbibliotheek op zoek te gaan naar de vroegste artikels over Fourierreeksen, die ook nu nog gebruikt worden in signaal- en beeldverwerking. Ik las een stuk van Joseph Fourier’s Théorie analytique de la chaleur uit 1822. Het was erg treffend dat de redeneringen van Fourier en later Cauchy helemaal niet wiskundig correct waren. Nog treffender was dat Dirichlet in 1829 wees op deze fouten en voor het eerst dit nauwkeurig bewijs voor de convergentie van Fourierreeksen publiceerde. Het artikel verscheen in het Journal für die reine und angewandte Mathematik dat ook vandaag nog een toonaangevend wiskundetijdschrift is.
Dirichlet besluit zijn artikel met de boodschap dat zijn resultaten slechts de start zijn. Hij kreeg gelijk. Gedurende twee eeuwen en ook vandaag nog is de harmonische analyse een actief onderzoeksdomein in de wiskunde.
Parallax verzamelt de actieve betekenissen die de KU Leuven-gemeenschap aan de universiteit toekent. Welke plaatsen, objecten, personen, gebeurtenissen kenschetsen KU Leuven volgens haar personeel, studenten en alumni? Ben je geïnspireerd, en wil je zelf iets toevoegen aan de galerij?