“Alumni dragen bij aan de blijvende uitstraling van hun diploma”

09 dec 2020

Voor veel juristen zijn het legendarische herinneringen: voorzitter Roger Blanpain die tijdens de VRG-Alumnidagen met een luide bel tussen de drommen aanwezigen laveert. Ook VALC heeft een inspirerende erfenis waarop het samen met de faculteit wil voortbouwen.

“Een alumniwerking moet een cadeau zijn aan de afgestudeerden”, zegt decaan Wouter Devroe. “Daarom streven we er als faculteit naar om een meerwaarde te bieden, bijvoorbeeld door tientallen keren per jaar sprekers van hoog niveau uit te nodigen voor onze permanente vormingsmomenten. De afgestudeerden maken er telkens een groot deel van het publiek uit.”

“Dat fysiek bijeenkomen willen we zeker niet te snel afschaffen, maar we overwegen nu wel een hybride vorm met een deel digitale lezingen. Dat verlaagt de drempel voor mensen die niet meer zo gemakkelijk in Leuven geraken. We beslisten onlangs tot een kwijtschelding van overhead voor digitale evenementen, precies om mensen aan te moedigen die vaker te organiseren. Sowieso moet je als alumniwerking mee met je tijd. Wij zorgen ervoor dat jonge mensen het mee voor het zeggen hebben, want dat genereert een constante stroom aan relevante ideeën.”

Robbie Tas knikt. Hij is de voorzitter van VRG-Alumni, de alumnivereniging van de faculteit. “Voor de huidige generaties proberen we eigentijdse formules uit, zoals afterworkparty’s en een barbecue in De Valk, speciaal voor zij die maximaal vijf jaar afgezwaaid zijn. Die events zijn altijd snel volzet.”

“Pas op, die jonge geest vind je ook bij onze oudere alumni, hoor. VRG-Alumni biedt logistieke ondersteuning bij jaarreünies en als voorzitter mag ik dan een woordje zeggen. Vorig najaar verzamelden zo’n 100 mensen van het promotiejaar 1979, onder wie Rik Torfs, in een restaurant in Kontich. De microfoon stond ter beschikking van iedereen die zich geroepen voelde, en ik zag een magistraat gedichten voordragen terwijl een andere alumnus uit de losse pols grappige herinneringen ophaalde. Dit waren dan wel zestigplussers, er heerste nog altijd een kwajongensmentaliteit.”

Van ministers tot voetbalsupporters

Een nog uniekere sfeer hangt er op de jaarlijkse VRG-Alumnidag, vindt Tas. “Het is ons vlaggenschip waar we altijd zo’n 500 aanwezigen hebben. Zij kunnen kiezen uit een twintigtal lezingen, gegeven door oude en jonge proffen, maar bijvoorbeeld ook door Mark Eyskens, die zijn visie op de evolutie van de wereld geeft. De voordrachten zijn eigenlijk een alibi om elkaar terug te zien. De pauzes ertussen duren bewust heel lang.”

“Vroeger liep collega Blanpain rond met een luide bel om de start van een nieuwe sessie aan te kondigen. Dat was legendarisch”, vertelt de decaan. “Blanpain is de oervader van de alumniwerking zoals we die nu kennen. Hij bedacht de combinatie van korte inhoudelijke interventies met een receptie achteraf, en was de drijvende kracht achter de VRG-Alumniprijs. Die reiken we tijdens de slotzitting uit aan een afgestudeerde die zich maatschappelijk bijzonder onderscheiden heeft. Het is een moment van samenhorigheid waarop proffen en alumni iemand bekronen in wie ze geloven.”

“De jury heeft oog voor diversiteit”, zegt Tas, “door bijvoorbeeld in 2020 Koen Geens te bekronen – onder meer voor de nieuwe wetgeving die hij realiseerde als minister van Justitie – maar in 2021 te kiezen voor een vrouwelijke winnaar: Ine Van Wymersch, procureur des Konings van het Parket Halle-Vilvoorde.”

“In 2016 ging Katrien Meire haar voor. Zij was CEO van de Engelse voetbalclub Charlton Athletic FC, toen eigendom van Roland Duchâtelet. Sommige supporters waren gekant tegen die Belgische overname en een van hen, een professor uit Oxford, reisde zelfs naar Leuven af om ons te overtuigen de prijs in te trekken. Het geeft aan hoeveel belang de buitenwereld aan de bekroning hecht.”

Bezoek aan psychiatrisch ziekenhuis

“Ik ben altijd fier geweest dat ik criminologie aan KU Leuven heb gestudeerd”, zegt Gunther Symons, voorzitter en drijvende kracht achter de Vereniging van Afgestudeerde Leuvense Criminologen, kortweg VALC. “Die richtte ik in 1994 op omdat ik het spijtig vond dat er voor ons geen aparte alumniwerking bestond.”

“Ik zag het ook als een forum om de belangrijke rol die criminologen in het werkveld en de maatschappij spelen te benadrukken. Dat doen we onder andere op de jaarlijkse Career Day, een initiatief van studentenvereniging Crimen, waar we studenten van nu uitleggen wat een job in bijvoorbeeld de politie- of detentiesector inhoudt en hoe je daarmee concreet iets kunt betekenen. Die momenten hebben altijd veel succes.”

“Waar onze leden graag aan deelnemen, is onze alumnidag, die om de twee, drie jaar plaatsvindt. Bij de laatste editie reflecteerden we over 20 jaar affaire-Dutroux en wat er van de toen gemaakte beloftes voor justitie en politie is gerealiseerd. We reikten onze nieuwe alumniprijs voor het meest verdienstelijke criminologische project uit aan De Huizen, een vzw die werkt rond detentievormen op maat, en er was een receptie achteraf. Het is altijd aangenaam bijbabbelen met mensen met wie je die belangrijke studentenjaren doorbracht en die je al lange tijd niet meer hebt gezien. De banden aanhalen kan ook op onze boekvoorstellingen of tijdens ons jaarlijks bezoek aan een relevante instelling. We krijgen dan toegang tot plekken die niet open zijn voor het grote publiek, zoals het forensisch psychiatrisch ziekenhuis in Gent.”

“De opkomst lijkt misschien bescheiden, maar wij zijn er als kleine kring best tevreden mee. Dat geldt ook voor onze achterban, geloof ik, want we hebben hen al meermaals bevraagd over welke activiteiten ze interessant en praktisch haalbaar vinden, en ons huidige programma vloeide daar rechtstreeks uit voort. We kunnen maar hopen dat VALC die betekenisvolle rol kan blijven spelen.”

Service-learning

“‘Het mooiste cadeau dat u uw kinderen kunt geven, is een lidmaatschap van VRG-Alumni’. Die speelse hint geef ik ouders van pas afgestudeerden in mijn speech op hun promotieplechtigheid”, glimlacht Tas. “Voor 100 euro krijgen ze drie jaar lang onze maandelijkse e-nieuwsbrief en ons halfjaarlijks magazine met daarin nieuws uit de faculteit en interviews met alumni. Ik hoor dat een deel van onze 18.000 geabonneerden het lezen in het kleinste kamertje. Mij niet gelaten, want intussen merken ze hoe interessant het is om het reilen en zeilen van hun faculteit te blijven volgen.”

“Ze ontvangen ook ons Alumniboek, met daarin de contactgegevens van alle collega-afgestudeerden, gerangschikt per werkveld. Stel dat je een introductie in het koninklijk paleis nodig hebt, dan vind je in dat boek of daar toevallig alumni werken. Juristen opgeleid aan KU Leuven delen bepaalde waarden en hebben dus in elkaars netwerk een streepje voor. Als advocaat ga ik zelf van elke tegenstrever na waar hij of zij studeerde, niet om aan ons-kent-ons te doen, maar om in te schatten of mijn confrater tot de Leuvense dan wel Gentse school in het recht behoort.”

"We moeten manieren blijven vinden om ons in te spannen voor alumni. Zij doen dat tenslotte ook voor ons."

“Met zijn aantal leden behoort VRG tot de top van de Leuvense kringen, maar we mogen niet op onze lauweren rusten”, vindt de decaan. “We moeten manieren blijven vinden om ons in te spannen voor alumni. Zij doen dat tenslotte ook voor ons. Sommigen maken deel uit van onze klankbordgroep, waarin ze concrete ideeën formuleren over hoe onze opleiding nog meer relevante vaardigheden kan aanleren. Anderen bieden zomerstageplaatsen aan voor studenten die willen proeven van jobs bij rechtbanken, ondernemingen of de overheid. Dat praktische werk is ook geïntegreerd in vakken waarin studenten een concrete rechtsvraag moeten oplossen, waarover dan een echte magistraat oordeelt. Het zijn vormen van service-learning waarvoor wij als faculteit veel behoefte hebben aan onze alumni.”

Internationale drive

“Dankzij de lidgelden kunnen we de faculteit jaarlijks zo’n 75.000 euro doteren, middelen die we overhouden na aftrek van onze werkingskosten”, zegt Tas. “Zo zorgen alumni ervoor dat de opleiding op niveau kan blijven werken. Dat draagt dan weer bij aan de blijvende uitstraling van hun eigen diploma.”

“Ik vind het altijd mooi als ik in het buitenland aangesproken word door mensen die goede herinneringen aan onze opleiding bewaren”, zegt Devroe. “Zulke spontane positieve contacten wil ik meer institutionaliseren. Ons internationale programma blijft groeien en de alumni die daaruit voortkomen zijn zeer waardevol. Vorige week hoorde ik nog van een Amerikaanse student die van zijn docent had gehoord dat je voor de beste Europese rechtsopleiding in Leuven moet zijn.”

Symons knikt. “De internationale alumni zijn een waardevolle groep. VLAC wil er in 2021 zeker acties voor uitbouwen.”

“Het is er het perfecte moment voor”, beaamt de decaan, “want dankzij de initiatieven en systemen die nu zijn uitgerold door vicerector Peter Lievens kunnen we die vernieuwingsdrang kanaliseren. Ik verwacht op dat vlak veel van KUL Connect en het alumnicharter.”

“Een tijd geleden had ik al enkele internationale oud-studenten gevraagd of ze wilden meewerken aan onze plannen, want als faculteit en VRG kunnen wij steunen en coördineren, de drive en organisatie moet van de achterban zelf komen. Wel, die mensen waren zo enthousiast dat ik ze bijna moest intomen. Dat belooft dus zeker een mooie toekomst.”

Interview: Katrien Steyaert


Ander nieuws