“Verbinden is wat ons beweegt. Bewegen is wat ons verbindt.”

09 dec 2020

Wie aan het sportkot studeerde, blijft daar een leven lang trots op. Het vormt een sterke basis voor een al even sterke alumniwerking. Karel Van Eetvelt, Maarten Vangramberen en vele andere oud-studenten keren graag terug naar de faculteit om de banden met collega-alumni aan te halen en om de nieuwe generatie op weg te zetten.

“Een oud-preses van 91 en een van 21, schouder aan schouder lo vivat zingend: het was een mooi beeld”, vertelt professor Christophe Delecluse. “Het was mei 2017 en we vierden 75 jaar sportkot. Het werd het beste event in mijn zeven jaren als decaan omdat er onder de meer dan 1.200 aanwezigen alumni uit alle afstudeerjaren waren en dat de verbondenheid over de generaties heen bewees.”

“De volgende ochtend voelde ik de vibe nog”, glimlacht Jan Samyn. Als oud-preses van studentenvereniging Apolloon had ook hij het woord genomen en hij had dat zo enthousiast gedaan dat professor Jan Boutmans vroeg om het voorzitterschap van de alumnivereniging Alloreki van hem over te nemen. “Hij was vroeger een van mijn geliefde docenten dus ik vertrouwde erop dat de overgang vlot zou verlopen. Sindsdien voerde ik in Alloreki de gevraagde verjonging door én zorgde ik voor meer vrouwelijke vertegenwoordiging.”

“We wilden een nieuwe wind laten waaien”, beaamt Delecluse. “Er was weliswaar altijd een goede band tussen de faculteit en Alloreki, maar vroeger lag de kracht van onze alumnivereniging vooral bij het organiseren van reünies, terwijl we nu meer inhoudelijk samenwerken en de wisselwerking wederzijds is. Een mooi voorbeeld valt onder de noemer werkveldoriëntatie.  We proberen onze studenten al tijdens hun opleiding te laten nadenken over wat ze precies willen worden. Zeker voor bewegingswetenschappers is de keuze heel ruim, dus het is erg nuttig dat Alloreki alumni aanbrengt die vanuit het werkveld verheldering kunnen komen brengen.”

Lifetime Achievement Award

Delecluse noemt nog meer inspirerende samenwerkingen. “Zo is er elk jaar de Games Day, een balsportenwedstrijd voor teams van alumni. Enkele van hen richten de dag onafhankelijk in, maar krijgen daarbij steun van zowel Alloreki als de faculteit.”

“De straightforward synergie met de faculteit toont zich nog het meest in de openingslecture”, vindt Samyn. “Ik geloof dat we ondertussen de juiste toon gevonden hebben, ergens tussen educatie en inspiratie. Er komen niet alleen alumni genieten van dit contactmoment, we bereiken ook de laatstejaars, die tijdens deze verplichte, maar mooie eerste les van het jaar meteen beseffen dat er zoiets bestaat als een alumnivereniging. We zijn ook aanwezig op hun promotieviering, maar leggen toch het sterkst de brug tijdens de lecture.”

“De lezingen worden altijd gegeven door de ambassadeurs die we dat jaar verkozen hebben. In 2020 waren dat Maarten Vangramberen, sportjournalist en bewegingswetenschapper, en Bart Tirez, topman bij Familiehulp en revalidatiewetenschapper. Zij worden meteen lid van onze nieuwe impactgroep waardoor ze het sportkot op langere termijn vertegenwoordigen. Zo zijn onze bekroningen geen vervlogen initiatieven. In die zin ben ik ook blij met het overkoepelende alumnicharter van KU Leuven, waarmee vicerector Peter Lievens en zijn team de kringen motiveren en inspireren. De erkenning en herkenning is exemplarisch voor de interactie tussen een universiteit en haar alumni.”

“Sinds vorig jaar reiken we nu ook een Lifetime Achievement Award uit. De eerste laureaat, Anderlecht-icoon Michel Verschueren, had met zijn speech meteen de hele zaal mee. Dit jaar bekronen we Karel Stappaerts voor zijn jarenlange inzet ten voordele van de uitbouw en waardering van de kinesitherapie. 

Gedeelde successen

“Die gedrevenheid typeert onze alumni. Het zijn mensen die graag en goed de leiding nemen”, vindt Delecluse. “Daardoor komen ze terecht in topposities in de sport-, revalidatie- maar ook bijvoorbeeld de farmaceutische sector. Door als faculteit een band met hen te onderhouden, behoeden we onszelf voor verstarring omdat we zo onze opleidingen kunnen blijven afstemmen op het werkveld.” 

“Een aantal van onze opleidingstakken is vrij jong en in volle ontwikkeling, denk maar aan sportmanagement en sportbeleid. In die afstudeerrichting nodigen we dan bijvoorbeeld Karel Van Eetvelt uit. Beter dan wij academici kan hij de dagelijkse professionele realiteit toelichten voor studenten. Omgekeerd voeden wij het werkveld met onze wetenschappelijke inzichten, bijvoorbeeld over het belang van beweging in preventieve gezondheidszorg. Zo blijven we onze stempel drukken.”

“Voor een alumnus kan het professioneel interessant zijn om met al die oud-studenten in contact te komen via Alloreki. Die kan natuurlijk werken op het nostalgisch gevoel – ‘Kom nog eens naar je campus en zie je oude kameraden terug’ – maar er is zoveel meer kans dat je alumni naar activiteiten krijgt als die daar collega’s uit hun eigen of andere interessante domeinen kunnen ontmoeten.”

"“We delen ook een gevoel van trots. Als een Belg de Tour wint, voel je je daar als landgenoot en wielerfan mee verbonden. Wel, op een gelijkaardige manier claimen wij sportkotters elkaars successen. "

Samyn knikt. “We hebben een enorm rijk netwerk, waaruit je als alumnus kosteloos kunt putten. Met name de jonge generatie wil ik die kans bieden. We hebben uiteraard een diep respect voor de oudere afgestudeerden en proberen aan hun blijvende vraag te voldoen met onder meer de nieuwsbrief en openingslecture, maar als moderne werking moeten we proactief zijn in het aanspreken van jongeren, bijvoorbeeld door meer reünies aan te wakkeren.”

“De basis is er alvast”, weet Delecluse. “Aan onze faculteit is de verbondenheid historisch groot. Ik denk dat het te maken heeft met onze campus, het sportkot, waar we een unieke, eigen plek hebben, maar ook met de aard van de opleiding. De kiné-studenten hebben vanaf week één practica waar ze elkaar moeten aanraken en vertrouwen. Dat schept een band.”

“Het is niet anders bij L.O.-ers”, zegt Samyn. “In mijn groep moest de Belgisch kampioen gymnastiek de rest van ons helpen bij turnen, terwijl wij hem door zijn geringe lengte moesten bijstaan bij basket. Een sportkotter is competitief, maar kan niet zonder de ander.”

“We delen ook een gevoel van trots. Als een Belg de Tour wint, voel je je daar als landgenoot en wielerfan mee verbonden. Wel, op een gelijkaardige manier claimen wij sportkotters elkaars successen. We moeten er niet in overdrijven, maar ik wil met Alloreki die connectie absoluut aanwakkeren. Onze slogan luidt niet toevallig: ‘Verbinden is wat ons beweegt. Bewegen is wat ons verbindt.’ We hebben nu zelfs een pin van onze kring gemaakt. De eerste lading was direct uitverkocht. Onze alumni zijn stuk voor stuk toppers en dat mogen we blijven uitdragen.”

Interview: Katrien Steyaert


Ander nieuws